De weergoden hebben het vandaag goed met ons voor. Geen donder, geen bliksem en zelfs geen regen. Dus op naar buiten. Er is een gemarkeerde wandeling van een kilometer of veertien-en-een-half, die vlak langs onze gîte loopt. De folder belooft wijn en cadoles. Dus dat moet goed komen. Cadoles zijn de lokale schuilhutten van op elkaar gestapelde stenen. Wijn- en andere boeren maakten daar in vroeger tijden veelvuldig gebruik van. Toen was het immers ook wel eens slecht weer. Voor de Provencekenners onder ons…inderdaad cadoles zijn dezelfde dingen als bories. Iedere streek zijn eigen benamingen.
Goed…wij probeerden dapper de gele streepjes te ontdekken en te volgen. Dat viel niet mee, zeg maar zwaar tegen. Na een kilometer of vijf zijn we het spoor volledig bijster geraakt. We hebben uiteindelijk wel een rondje kunnen maken. Deels dankzij google maps. We hebben cadoles gezien en we hebben wijn en druiven ontdekt. We tellen dus onze zegeningen (1,2…) en – weet je - als je één cadole hebt gezien….
Ps er zijn ook ‘moderne’ schuilhutten….









Reactie schrijven
Ad (donderdag, 08 oktober 2020 10:51)
Inderdaad, ik heb eens ‘n wandeling gemaakt in Fontaine de la Vaucluse en daar werden ze
bodies genoemd en vertelden ze dat ze daar het mooist waren.
Ik heb er een oude foto bij gehaald maar zie geen verschil.
Het zal wel net zo zijn als met kastelen.