Enclave…exclave

Gisteren hebben we ons weer eens verkeken op de Franse slag. De wandeling die we hadden uitgekozen was op papier een flinke 14 km met aardig wat klimmen en dalen. Net te doen, zeiden we tegen elkaar. De beschrijving leken we te begrijpen, het kaartje zou moeten helpen én (niet onbelangrijk) de route zou bewegwijzerd zijn met de ons bekende gele streepjes. Maar zoals gezegd speelde de Frans slag ons parten. 100 Meter was meer dan een kilometer, 30 minuten bleek anderhalf uur en de route uiteindelijk bijna 20 km. En we hebben deze keer niet fout gelopen!

Maar de wandeling bracht ons in een uniek stukje Frankrijk. Een enclave in het departement Drôme dat bij het departement Vaucluse hoort (en dus een exclave van Vaucluse is). Enclave of exclave….het is maar van welke kant je het bekijkt. Overigens is het grondgebied van de Drôme tussen de enclave en de Vaucluse in het zuidelijke puntje niet veel groter dan een flink weiland.

De enclave heet ‘Enclave des Papes’. Hoe dat zo? Dat stukje grond werd – zo gaat het verhaal -  gekocht door de tweede paus van Avignon, die op een dag ziek door het gebied trok en na het drinken van de wijn uit Valréas wonderbaarlijk genas. Zowaar een goede reden om in de buidel te tasten. Het gebiedje bleef in handen van de pausen, ook toen de omliggende gebieden tot het Franse koninkrijk gingen behoren. Om ruzie te voorkomen (denk ik) is in de 14^e/15e eeuw de grens van de enclave aangegeven met stenen grenspalen. Aan de ene zijde stond het wapenschild van de Franse koning/ of plaatselijke heer aan de andere kant die van de (op dat moment vigerende) paus. De pausen verdwenen uit Avignon, de Franse revolutie maakte een eind aan de heerschappij van de Lodewijkjes, maar de grenspalen (bornes papales genaamd) bleven staan. Vandaag de dag nog 22 stenen paaltjes waar je makkelijk aan voorbij zou kunnen gaan als niet iemand het idee had gehad om er wat toeristische bordjes bij te zetten. Al moet je ook nu de borne nog goed zoeken. 

Met deze info in de pocket liepen we vol goede moed weer een paar kilometer verder. Tussen wijn en lavendel en de altijd imponerende Mont Ventoux op de achtergrond.

Vandaag toch maar iets rustiger aan gedaan.