Ontberingen

Gisteren onze laatste grote wandeling gemaakt. Gestart bij het kerkhof van Venterol, bleek het een waarlijke ‘dood of de gladiolen’ tocht, die ons een tweetal inzichten opleverde. 1 als de routebeschrijving aangeeft dat je over 7,2 km 3 uur doet….dan doe je er dus echt 3 uur over. En 2 als de moeilijkheid wordt omschreven met ‘moyenne’ dan is dat voor ons moeilijk genoeg. Maar wat een route en wat een landschap. We ploeterden door rivierbeddingen, over geitenpaadjes en klommen en daalden alsof we niet anders gewend waren. Ondertussen kwamen we sporen van het een of andere dier tegen met vervaarlijk uitziende nagels. Beer? Meer waarschijnlijk van een das, maar te laat…. de fantasie was al op hol geslagen. Ik zag ons al - zonder telefonisch bereik – oog in oog staan met Yogi Bear. Gelukkig voor ons bleef het aantal ontmoetingen beperkt tot een sprinkhaan, een vlinder en een meneer in een auto. Die laatste stopte en draaide zijn raampje open om mij erop te wijzen dat de olijfbomen die ik net had gefotografeerd van hem waren. En dat hij de enige was die ze mocht fotograferen. Even schrok ik…..tot het moment dat ik in zijn twinkelende oogjes keek. Na de belofte dat ik de foto zou opsturen en dat we hem verder alleen in Nederland zouden gebruiken, gaf hij schaterend toestemming. 

Venterol is trouwens een tegen de helling aangebouwd, lieflijk dorp, zonder enige pretentie. Met authentieke commerce, die overigens op zaterdagmiddag niet open bleek. Tsja, zo word je natuurlijk nooit een toeristische hotspot. 

Ps vanochtend de geneugten van de ‘campagne’ mee mogen maken…zwaar onweer dat niet over dreef en elektriciteit die het liet afweten. Dat werd ontbijten in het donker.